Extra Esses

Mes ands thes JLs barkadas tooks theses picss thiss afternoons ins thes verandas ofs ours offices. Yous bes thes judges...

Lourd de Veyra

Someone who stood up to the fact that it doesn't take a luxurious energy drink to produce a genius...

"Ang sarap talagang mag-kape, pare ko! Habang sinusulat ko ‘to, uminom na ako ng sampung tasang kape. Hindi ko alam. Hindi sa Starbucks dahil wala akong pera. Dito lang sa bahay. Kapeng barako lang ang kaya ng bulsa ko. Sampung baso. Ang sarap talaga. Nalulunod na ang ulo ko. Ngayon, malawak na ang pananaw ko sa buhay. Ngayon, hindi nako natatakot mamatay. Ang sarap mag-kape. "
- excerpt from "Kape" by Radioactive Sago Project (de Veyra/de Veyra)

"Oh men, isabay mo. Gin Pomelo! Gin Pomelo! Gin Pomelo, Gin Pomelo! Gin Pomelo... Gin Pomelo!"
- excerpt from "Gin Pomelo" by Radioactive Sago Project (de Veyra/de Veyra)



Radioactive Sago Project... ang swabeng sahog sa halo-halo. Idol, humayo kayo't magpakarami!

First Day Funk

Astig naman ang first day... gusto ko kumanta ng "Getting to know you.. getting know all about you..." ala "King and I".

Umikot ako kada room tapos kada tao in-explain ko bakit Obi ang nickname ko kahit Randell ang real name ko. Bale mamya pag-uwi ko ire-record ko sa CD yung explanation para pag may nagtanong ulit bukas dun sa mga naka-miss out ng explanations ko kanina e ipe-play ko na lang yung recording. Hehehe.

Oks naman sa Sandstone. I need to catch up with a lot of things pa. Syempre first day pa lang e...

It'll be their anniversary this October and a groupmate of mine for the team presentations asked if I knew how to play any instrument. Siguro magbabanda sila for the presentation... well, hopefully. Sabi ko pwede ako sa guitars or bass.

Tapos nagtanong din kanina sino marunong maglaro ng basketball. Sakto na naman! Sabi ko lalaro ako. Kaso malaki na height ko for them kaya malamang Forward ang gawing position ko... mas sanay sana ako kung Guard.

Ano pa ba?

Yun lang, actually.

Actually, yun lang.

Wala lang. Pampahaba lang.

Tenkyu to: Chichi, Dorxie, Misu, Mamang Jill, Amgine, and Acey sa pag-dalaw sa walang sakit.. =) Tambay tambay din ako sa tambayan nyo pag-steady na ko sa new work ko. Sibat na kow!

Goodbye Vampire

Finally, it was my last night here at work. It's complicated how I ended up working as an analyst for Microbase Incorporated, Procter & Gamble Asia Limited, and Hewlett-Packard Philippines in the same occasion, but the almost four years of stay - ...and fun! - is definitely worth it.

I was hired to work here November of 2001, a couple of months after graduating from college. Hindi pa ko inabot ng exactly four years, one month na lang! =)

Not that it matters to me, my new workplace in Sandstone Technology will be located at Antel 2000 Bldg anyway - just a couple of blocks away from here (Robinsons Summit)! Sa Lunes nga (my first day in Sandstone) balak pa namin mag lunch out ng morning shift Justice Leaguers... may nalaman sila na masarap ang sisig dito lang malapit sa area. Asteg. Kung tutuusin nga mas mapapalapit na ko sa tropa dahil sa "move" na 'to.

Earlier this evening, we were watching this short film that Dan the Flash edited as "tribute" to my leaving the company. It was a patched up collection of my goofy pics and video clips of my "misadventures" during our trips. Laugh trip mga repaks, salamat! I-burn natin ng madami tas ibenta natin sa Quiapo... tatlo sampo!

Alanya, ang highlight e yung video clip nung hindi ako makababa dun sa puno na inakyat namin sa Paoay.

Riot, men.

This afternoon, I already surrendered my company ID and called the HR on my new work to confirm some stuffs. I have all the requirements for pre-employment on ready and I'm emotionally and socially preapred for my first day funk. =) Physical preparation na lang. That's most likely why iL drop by Robinsons Ermita tomorrow after visiting my younger bro on his scout camping on his school. Bili lang ako ng new set of semi-formal terno. There's no strict guidelines in uniform in Sandstone but I at least wanted to look good on my first duty.

Another thing, malamang pag lipat ko my "blog-time" and especially my infamous Friendster survey trippings will be lessened. I need to focus on learning the processes and procedures of my new job muna. Sabagay, I'm planning to upgrade the PC at home para makapag-online pa din ako pag gabi.

Here are the PC specs of what I'm planning to setup (salamat Ka Mher para dine!):

Motherboard: MSI (4.5K)*
Processor: Pentium IV 2.4Gigs (7.5K)*
Memory: 512 MB DDR (2.6K)* <--- will try to push this to 1Gig
Harddisk: Seagate 80Gigs (3.4K)* <--- i might buy another 40Gigs as primary disk drive
Video Card: Radeon 128 DDR (2.7K)*
Asus DVD/CDRW (1.6K)*
Speakers: Altec Lansing AVS (2.6K)*

i NEED to scratch-build this one before Christmas... *cross fingers*

Yun lang.

Marioastinism

Got this from a hobby colleague. I dunno where he'd got this but I'm sure the author was either under the best "amats" of his life OR raped when he was only nine years old. Nyahaha.

Look for yourself...

PITONG GININTUANG ARAL NI MARIO
si mario ang idol ko.

kumakain ng gulay, pumapatay ng mga masasamang pagong, hindi nalulunod, nakakasakay sa mga dinosaurs, nakakapagbuga ng apoy, matinik sa tsiks, mayaman, maraming buhay, lumilipad, mabilis, bibo, kayang sumira ng hollow blocks gamit ang ulo at higit sa lahat, napapatay niya ang mga kalaban hindi dahil sa lakas ng katawan, ngunit dahil isa siyang astig na nilalang.

para sa akin, nagawa na ni mario ang lahat.

umakyat siya ng mga matatayog na bundok, nilusob niya ang mga haunted house na puno ng impakto, inaabot niya ang ulap, nagsscuba diving, naninira ng mga kaharian. ginawa na niya ang mga pwede pang gawin ng ibang mga characters sa laro.

hindi lang si mario ang nagsilbing inspirasyon at ang training ko sa paglalaro ng video games, pero kahit sa buhay, siya ang naging idolo ko.

1) tinuruan ako ni mario kung paano magmahal.

baket ba parating hinahabol ni mario si koopa? isa lang naman talaga ang dahilan, kinikidnap ni koopa ang kanyang minamahal, si princess toadstool. taenang koopa yan, ano kayang gusto niya don sa babaeng yon? di naman niya nirarape.. skwater, nagpapahabol lang talaga siya
kay mario. pero ayon, si mario, ginagawa ang lahat para lang maligtas ang kanyang minamahal.. kung walang pagmamahal si mario sa katawan niya, taena, hinayaan na niyang mamatay o marape dati pa si princess toadstool. tinuruan ako ni mario na ganon dapat magmahal. kung mayroon kang taong iniibig, gagawin mo ang lahat, lulusubin mo ang kung ano man para sa kanya.

may nakukuha ba si mario sa princess pag naliligtas niya yon? wala. walang pera, walang buhay, walang extra stage. kiss lang. matapos ang lagpas 20 na worlds at mga sampung stages bawat world, kiss lang ang binibigay sa kanya. pero sa tingin niyo ba nagrereklamo si mario? hindi. kasi ganon ang pagmamahal, dapat gawin mo ang lahat ng makakaya mo, at wag kang umasa ng kapalit, wag ka umasa ng bayad. umibig ka ng parang hindi ka pa umiibig buong buhay mo, kung magmamahal ka na rin, mahalin mo na ng lubusan.

si mario ang nagturo sa akin niyan.

2) pag may tiyaga, may nilaga.

si mario ang pinakamatiyagang character na nakita ko. dadaanan niya ang lahat, kukunin niya ang mga pwedeng makuha, kakainin niya ang kahit na anong gulay, sasakyan niya ang kahit na anong dinosaur basta lang makakatulong ito sa kanya. kung ako si mario, matagal ko nang hinayaan si princess toadstool at naghanap nalang ako ng ibang babae. meron naman sigurong ibang babae sa mundo niya. kasi, hasel naman yon kung wala. nagtiyatiyaga si mario para makakuha ng isang daang ginto. isang daang ginto para sa isang buhay. pinagtiyatiyagaan niya ang pagkuha ng 100 lives doon sa isang stage na kailangan mo ng dalawang pagong. kung hindi niyo alam yon, kunin niyo nalang yung salita ko: MATAGAL YON. at hindi lang basta basta nagagawa. ilang ulet kong ginawa yon para lang makuha ng tama. pero si mario, kahit ilang ulet, pagtiyatiyagaan niya, at sa pagtiyatiyaga niyang iyon, nakakuha siya ng maraming buhay.

3) pinakita niya sa akin ang totoong ibig sabihin ng brotherhood.

hindi masyadong halata sa game, kasi parati silang nagsasalit ng pagkakataon maglaro, pero nagpakita si mario ng matinding sense ng brotherhood. napakita niya rin na nirerespeto niya ang kanyang kapatid.

kasi ganito ang storya niyan, si mario, kulay blue talaga dapat ang costume, diba red and blue siya? dapat pure blue lang yon. kaya lang, si luigi kasi, sobrang gusto ang green. nagpumilit si luigi na green dapat ang sa kanya.. hindi nakipagaway si mario, hindi siya nagpumilit, siya ang nagpalit ng kulay. ngayon, baket kailangan niyang magpalit? kasi, alam nila ang ateneo lasalle rivalry, e ayaw ni mario sumalungat, kaya ginawa nalang niyang red, para sa mapua, at least NCAA, hindi UAAP!

ganon niya kamahal ang kanyang kapatid. sinasakripisyo niya ang gusto niyang kulay para lamang sa ikasasaya ni luigi.

astig talaga si mario.

4) siya ang dahilan kung baket ako kumakain ng gulay.

ilang beses na akong pinapakain ng gulay ng nanay ko noong bata pa ako. pero kahit anong gawin niya, ayoko talaga. nung binigyan niya ako ng family computer at super mario, dun lang ako nagsimula kumain ng gulay. si mario kasi ang naginspire sa akin.

pag kumakain si mario ng mushrooms, lumalaki siya. pag kumakain siya ng bulaklak, bumubuga siya ng apoy. tapos ginagamit niya ito para matalo ang mga kaibigan. ang galing kasi napasok pa ni mario na ang mga gulay, importante para matalo natin ang sarili nating mga "monsters" sa buhay. napasok niya rin ang ideya ng healthy diet. inam.

5) dapat na maging tao tayo ng mundo.

lahat ng parte ng mundo, napuntahan na ni mario. bulkan, patag, dagat, bun dok, ulap. parang pinapakita niya sa atin na dapat maging mas malawak ang alam natin sa kapaligiran. hindi dahil nasa patag ka, at komportable ka don, dun ka na parati.. porke taong bundok ka, hindi ka na lalangoy sa dagat.

sinasabi ni mario na dapat alam natin ang lahat ng posibleng lugar at maging ok tayo doon. pareho lang dapat ang pagtalon natin sa bulkan man o sa patag.

matalinhaga ang linya na yan, hindi naman siguro kayo eng-eng para hindi makuha yan diba? haha.

6) ang paggamit ng mga bagay sa paligid ay importante sa sariling paglusong.

ang resourcefulness ng tao. ginagamit ni mario ang mga bagay sa kanyang kapaligiran para sa sarili niyang kabutihan. naiisip niya na pwede palang gamiting ang shell ng pagong para pampatay sa iba pang pagong. nakita niya na pag nahawakan niya ang bituwin, magiging imposible siyang tablan ng mga halimaw.

pinagmasdan niya ang kapaligiran at nakita itong makakatulong sa kanya.

7) ang panghuli, ang paggamit ng utak. nakita niyo naman na si mario, hindi nakikipagsapakan. hindi gumagana ang apoy niya sa mga boss. pero natatalo parin niya ang mga ito.

pano niya nagagawa yon kung wala siyang lakas ng braso at mga armas?

pinapagana niya ang makinarya sa utak niya. ginagamit niya ang lahat ng kanyang natutunan at kaalaman.

dito na pumapasok ang lahat ng konsepto. nadadala siya ng pagmamahal niya sa kanyang princessa. binubuhos niya ang lahat ng kanyang makakaya para sa kanyang mahal. hindi basta bastang namamatay si koopa, kaya talagang kailangan niya itong pagtiyagaan. kumukuha rin
siya ng lakas ng katawan at isipan sa kanyang kapatid. inaalala niya ang pagkapula ng suot niya at naaalala niya ang kanyang pagmamahal kay luigi. ang pagkain niya ng gulay ang naghahanda sa kanya sa pagsubok na ito. binibigyan siya ng lakas ng katawan at tatag ng tuhod. ang pagiging tao ng mundo ay ang naghasa sa kanya p ara makaaksyon at makapagisip siya, kahit sa mga hindi komportableng sitwasyon. at ang paggamit niya ng bloke sa paligid o ang pagbalik ng mga tira sa kalaban ay nakikita niya dahil siya ay magaling magmasid ng kapaligiran.

ang galing talaga ni mario, at hindi dapat ito basta basta lang kinakalimutan o hinahayaan.

lumipas ang mahigit sa labing tatlong gaming na taon sa mga taon ko. at sa dami ng mga laro na nalaro ko na, bumabalik lang lahat ito sa mario.

kaya nakakaasar yung mga bata ngayon e. dahil lang maganda ang graphics at maraming sumasabog, ayos na. kasi yun talaga ang simula ng lahat. hindi pacman, hindi bomberman, mario.

si mario ang idol ko.
bow!

Need New Blood?

Last Saturday, from work, I went straight to the Pit Shop in Sta. Mesa to play two games of Warhammer 40,000. I lose in both games, the second being from the shop owner himself. Pfft.

Sunday, I was asleep half of the day. I just woke up to eat my dinner then I soaked back into painting my miniature figs.

This morning, I've had my pre-employment medical check up in AMCS (Salcedo St., Makati). As usual, I'm sweating profusely during the blood testing procedures. Opo, takot ako sa dugo. Pero kung tatawagin nyo akong duwag, suntukan na lang. Nyahahaha.

This is in preparation for my first reporting day in Sandstone Tech next week, Monday.

I can't believe after staying here in HP for almost four years, today will mark my last week of service. Well, life must move on. At least, I have more moolahs to spend, open new network of friends probably, and a "normal" life of nine to five. Ahm... not exactly nine to five, I'm on a flexi schedule... I just need to complete my eight hours no matter how. No hassles for being late.

First day funk to sa Monday. Excited ako na kabado. What'll be their first impressions and expectations to me? Not that I care... but at least I must show them early on who I am, naturally.

Pag dating ko... spray paint ko agad ng violet yung work area ko tapos punuin ko agad ng tissue collection ko yung dingding tas punuin ko ng sticker PC ko tas patugtog ako ng Rage Against the Machine hits ng walang earphone.

Ayus!

Mga Alamat ni Lolo Boyong

Wala akong maisip na maisulat na kapakipakinabang. Para mairaos lamang ang antok ko, hayaan nyong handugan ko na lamang kayo ng isang mumunting kwento...

ANG ALAMAT NG KULUBOT NG AMPALAYA

Noon unang panahon, lampas pa sa panahon ng Hapon, sa malayong kaharian ng Macarena, may isang gulay na nagngangalang Ampalaya. Ang balat ni Ampalaya ay sadyang anong ganda. Makinis parang gumamit ng ilang libong Silka. Ang kinang nito'y hinahangaan ng kahit sinong gulay. OO, kahit ng Labanos... na noo'y namumutla mula ugat hanggang talbos.

"Ampalaya! Amplaya!" sambit ni Labanos dahil sa kakatwang kadahilana'y lahat ng gulay at hayop sa mga alamat ay nakakapagsalita. "Balat mo'y anong ganda!"

"OO! OO! Alam ko, pake mo!" ang sagot ni Ampalayang palalo.

Balat niya'y sinasamba. Balat niya's kinaiinggitan. Pero ugali ni Ampalaya, ay oh anong sagwa. Lahat ng gulay sa Macarena'y imbiyerna.

Minsan isang araw, isang araw minsan. May naligaw sa kaharian ng Macarena, isang pangit at bilasang Mustasa. Sa hindi sinasadyang pagkakataon, natalisod siya sa nagdaraang Ampalayang naka-pantalon (gusto ko lang mag rhyme).

"Aray! Aray! Tumingin ka sa daan mo, Mamang Kulubot!" ani Ampalaya. Hala, Mustasa lagot!

Uupakan na sana ni Mustasa ang gulay na pahara-hara. Ngunit, datapuwat, subalit ng kanyang lingunin ang salarin... "Aba! Aba! Dalagang kay ganda!"

Tumaas ang kilay ni Ampalaya, kung papaano'y hindi ko maipinta. "Tsupe! Halis! Ang balat mo'y hindi bagay sa makinis!"

"Dapat sa iyo'y nilalagyan ng kahoy sa katawan, at gawing walis!"

Nasaktan si Mustasa sa tinuran ng dalaga. "Bakit, oh bakit? Waring pag-ibig nama'y sulit. Sa iyo lamang iaalay, at hindi titingin kahit kaninong gulay!"

"Ano yang bukang bibig? Aanhin ko ang pag-ibig? Kung ang balat mo'y kulubot, baka kinis ko pa'y mahawa sa tulad mong salot."

Napahiya si Mustasa sa noo'y nanonood na madla. Aba, ang lugar ay nag mukhang live na cinema - inaabangan ang susunod na kabanata.

Si Mustasa'y naiyamot. Ilong niya'y nag-umusok. Balat niyang kulubot waring biglay' sumabog!! Kumalat ang ulap. Ang buong madla'y napagilalas! Sa gitna ng alapaap, may duwendeng lumabas!

"Si Mustasa! Si Mustasa! Diwata pala!" sigaw ni Mani mula sa umpukan ng madla.

"Tanga! Tanga! Duwende, hindi Diwata!" panghahamak ng may akda (extra ako, hehe).

"Churi! Churi! Tao lang. Ahihi, " tawa ni Mani. "Balik na sa kwento para ika'y sa wakas makauwi!"

"Dahil sa iyong ugaling pagkasama, nanakawin ko sa iyo ang pinagyayabang mong ganda!" sumpa ng nagkunwaring Mustasa. Kumumpas siya't nag orasyon at paligid ni Ampalaya'y inambon.

Nang maglaon at tumigil ang ambon, ang lahat ng kagulayan ay namangha! Si Ampalayang diyosa ang turing... aba, aba at kasing kulubot na ni Madam Auring!

"Iyan ay kaparusahan sa ginawa mong pag hamak sa akin," ani ni Duwende sabay naglahong parang hangin.

Wala nang nagawa si Ampalaya kung hindi lumuha. Pinagyayabang na balat, ngayo'y anong kulubot na. Lumuha siya sa loob ng isang libong gabi at isang libong umaga... kaya ang karanasan niya'y naging mapait. Iyan din ang rason kung bakit lasa niya din ay ganun kapait.

Eto ang dahilan kung bakit magpahanggang ngayon, ang balat ni Ampalaya ay kulubot parang alon. Diyan nagtatapos ang aking kwento. Ang aral? Huwag antukin sa trabaho.

BOW.

edited 10/5/2007

Lost Not Found

Nakanampugang yan, I lost my Zire!!!

Taena kasi, kung naging mabuting Pangulo lang sana si Gloria... mababawasan ang mga gutom na sikmura na kailangang pakainin ng mga kaluluwang napipilitang mag-resolba sa kriminalidad.

Wala lang. I just need someone to blame.

=(

C3P0 Rocks

Saw this link to a Warhammer colleague's blog. Astig. You should try it with your name...

Your cyborg name!

...and your nickname too, para mas lakas trip.

Iskolar ng Bayan

After going out of the office last Saturday... groggily with a only mere 2 hour sleep, I headed straight to Mang's Pit Shop near SM Centerpoint to meet Arvin - also a player of Warhammer 40K. Pit Shop is a hobbying store primarily catering to remote control cars, but also selling Warhammer 40K stuffs at more affordable prices so possibly iL be frequenting his shop more on the coming days. Mang is a 40K player himself.

After that, me and Arvin headed to what they call "the Shak" - a modelling haven, as Arvin described it. It's typically a garage space somewhere in QC converted into a workshop which literally fits the description of a modelling haven. With every painting/modelling/sculpting tools at their disposal and an apt area to work at, the Shak is definitely a cooL hangout to tinker with our miniatures.

Anyway, we met the rest of the "Shak Boys" there before heading to UP Diliman. The Shak Boys are the regular tambays of the Shak and mostly are also 40K players.

We went to UP Diliman for the IPMS's regular Saturday Build Sessions. IPMS (International Plastic Modellers Society - tama ba? hehe...) is an internationally reknowned group of modellers and their local arm here in the Philippines supports hobby genre from the regular Tamiya miniatures (airplanes, tanks, ships, and vehicles) to those of Mecha Pinoy's (Gundam Mechs), and recently to our very own Warhammer miniature.

The Build Sessions were basically a time for modelling miniatures and sharing of knowledge about the craft... and of course a bit of bouts of hilarious witticisms. It was held at the UP College of Fine Arts (Koredor), and last Saturday we arrived there with classes still on-going.

The experience was fun, and the fact that I haven't noticed how time passed and that I still haven't had a good sleep that day was a testament of it.

Our work area... That's my toolbox with the Mossimo sticker.

Sarap pa ng tokneneng at fishboLs sa labas.

One of the IPMS-BAC members celebrated his birthday so we've had our share of cake and pizza slices. Salamat pow and haberdey!

Sunday, I should have been off for the Jam Cup Tournament for Warhammer 40K in the Glorietta 2 Atrium but because of my extended sleepless spree the day before, I hardly can bear myself to even sit on my bed! My back was glued to my mattress! Sayang, gusto ko pa naman talaga sumali. It was my first 40K tournament if ever.

Now, iL just have to wait for the Kolat Cup. Incoming this October.

Wala Lang

I was looking back at the trippings we, at the Justice League tropa, had done during the past years we've known each other.

This particular one came to mind first:

Vending Beer

There's this vendo machine here at work which serves coffee variants and hot choco for free. One time, naiwan nung maintenance dude na bukas yung machine after refilling the stocks inside the vendo. We edited some of the labels for the coffee variants and even inserted a new product - San Mig Light! Yung pic sa taas showed another one of our coffee variants - Mochang Caramel.

Hehe.

Don't worry, there's no animal harmed during the production of this frank.

Umulan ng Anghel Sa Lupa

Oks, linawin ko yung nakaraang 4-day vacation ko.

Friday
Leave ako sa work.
Birthday ni Man.

For Super Man from the Justice League tropa!

Pumunta kami ng Corinthian's KTV.
Umuwi ako 4am ng Saturday.

Saturday
Umulan ng anghel at nagpakita sila sa akin.
Woke up at 9am to meet Sab in Rockwell for a favor. Angel number one. =)
Went to the University Belt for a document I need plus Sab's.
Went online and got a reply from Miss Kristine in Friendster that I could add her. So I did. Angel number two. =)
Went back to Rockwell... groggily. Met Sab again then rushed back home to sleep.
After three hours, I prepped up for the Marlboro Red Racing School Send Off Party, held in Le Pavillion by Roxas Boulevard.

Marlboro Red Racing School Send Off Party
Following the beam lights originating somewhere in Roxas Blvd., we were able to arrive on the venue by 8pm. Rivermaya was already on stage for their performance. DD gave us our party passes...

Angel number three =) cute nya talaga no?

Me and my Party Passes. Kid and the limited Marlboro Racing Edition cigar pack.

Dancers at the background and a DJ from Ibiza (far right)


Fast enough? (Obi, DD, Kidster)

Sunday
Chi-cha lang kami sa Hap Chan - Jupiter at matapos mabundat umuwi na kami ng mga 3am.
Natulog ako hanggang 4pm.
Tapos pintura na ulit ng Warhammer.

Monday
American holiday so wala din kaming pasok.
I stayed at home all day painting my miniatures pa din. (Pano ko makakagala e anlakas ng ulan!)
Nag online lang ako sandali to blog.

Today
I visited Pit Shop in Sta. Mesa to look for Mang's Warhammer wares before going here at work.

MRRS

Hello. Got to blog somehow. Di ko mapigil sarili ko. Adik na ko.

I just have to insert this one.

Remember Saturday? The second time I blog on a weekend. Well, that night I went to the Marlboro Red Racing School Send Off Party in Le Pavillion. Of course, my guest invite came from DD who was among the lucky finalists. Salamat, tol!

It was a blast!

iL elaborate on my next entry. Teaser pic na lang muna... (...and literaly it's a teaser!) hehe... manigas sa inggit!

Pakpak na lang kulang... angel na... haaaay. Bagay kami?

Days of Our Lives

Blogging on a weekend! My second time, actually.

Yesterday, I was absent from work. One of the Justice League tropa - Norman - celebrated his birthday at the Corinthians KTV Lounge in Libis. We bought him this Red Ribbons cake designed with the original Justice Leaguers (Superman, Batman, blah blah). Astig. Kung pwede lang hindi na kainin at i-display na lang e. Anyway, napalaban ang tinatago kong boses dun ah. Ehem. Hehe.

HAPPY BIRTHDAY MAN! ...or should I say Super Man!

4am na ko umuwi.

And 9:00am later that day... wait... today pa din pala yun! Yeah, I woke up around that time kanina to meet Brie in Rockwell for this favor. Tapos, I rushed to Recto to work out documents in CEU that I need for my transferring of work to Sandstone and para na din sa favor ni Brie.

Well, it's pretty nostalgic going back to the University and actually walking again along the academic halls of the University Belt! Hehe. Nothing much changed except may LRT2 na! Still much like the old iskul bukol days of my college... and ironically, Im wearing my shirt which has this ISKUL BUKOL print on it. Di ko sinasadya. Siya lang nadampot ko kanina sa aparador ko.

It's an American holiday sa Monday which means wala din kami pasok so see you all by Tuesday night!

Tulog! Kelangan ko ng tulog!

Walkway Drama

For the past two years that I've been working here in the Paseo de Roxas area of Ayala Avenue (no, I'm not a street sweeper), I almost always passed by the long Dela Rosa walkway connecting the Ayala Malls (SM, Glorietta, Landmark, and Greenbelt) to the commercial buildings along Ayala Avenue. Today, iL take a peek on what happened this afternoon as I stroll along the route.

*****

Here's a thread of text messages my mom and I had kanina while I'm walking in the walkway...

Mommy-Smart: obi, kumain ka ba pag gising? dito pa kami bon sa index. dala mo baon mo? nasa ref. asan kna?
Obi-Ako: dala ko baon. Glo nko. magpayong kayo. uulan.
Mommy-Smart: ok. nagpp hair spa kami. punta ka din dito minsan. maganda sila mag asikaso. mag hair spa ka bago MAUBOS buhok mo!
Obi-Ako: may lakad ako sa ATC sa sabado. kasama ko leo.
Mommy-Smart: sa ibang araw na lng. ok dito. magpunas ka ng likod mo bago ka pumasok ng AIRCON!
Obi-Ako: okz.
Mommy-Smart: ok. *smiley*

Mama's Boy na Mama's Boy ang dating ko no.

*****

I always have to suffer moving behind sloth-paced bystanders when passing on the walkway! Oks, casual strolling is forgivable if it's inside the mall... it's a mall anyway! But outright sluggishness on a busy rush-hour walkway when you're not incapacitated is just stupid to say the least!

Kung ang mga bulsa nyo e puno na ng salapi at ang trippings nyo na lang sa buhay e rumampa sa Ayala, e sana makuha nyo namang magbigay daan sa mga mumunting empleyado na nagmamadali pumasok para sa kakarampot na sweldong kailangan nilang pagtrabahuhan na kakaltasan pa ng malaki ng gobyerno para pang aral ng mga anak nila sa abroad!

Ang sikip ng walkway. Both mall-bound and Ayala-bound routes are sure to be congested during rush-hours. Office workers were either rushing to go home for their families or rushing to go to the office to finish whatever pending works they need to do. The only way for anyone to go to their destinations the quickest way is to brisk walk, WHICH majority of the people passing by the walkway around those times is exactly doing. Tapos biglang makaka-abot ka ng isang EPAL na hindi mo alam kung nagpapraktis lumakad sa catwalk o napagkamalang Luneta ang walkway at namasyal!

I mean, would you be that careless enough to strut where everybody's on a bottleneck behind you?

MADAPAKA SANA!

*****

If you happen to pass by the walkway recently, there's a good chance you've seen a couple of guys in red shirts and caps running here and there. They are finalists for the Marlboro Red Racing School activities being held here in Makati. Eventually, they will be thinned down to several participants and actually will race in Subic on the coming months.

Fortunately, one of my Justice League tropa made it as a participant of the said event. He deserves it anyway. I remember this day when we were heading to Libis and he was literally pushing his car to the limits, almost shoving fender to fender with a God-knows-how many wheeler cargo truck that behemoth was.

Congrats DD! Galingan mo repaks. Uwian mo ko ng racing cap tsaka nung bebots na nagpapaputok ng champagne at pumupulupot sa mga nananalo sa Gran Prix. Hehe.

Gastos! Gastos!

There's this latest craze on miniature gaming here in the metro. I mean, it's not as well-known as Warhammer 40,000 but it's definitely promising for modellers and gamers alike.

It's called Warmachine.

Set in the fantastic world of the Iron Kingdoms, ancient rivalries flame into all-out battles of hulking metallic automatons and powerful sorceries. Players take on the role of a mighty Warcaster - champion warlords whose strengths came from their ability to command and coordinate their steam-powered behemoths called Warjacks.

Currently, there are four factions to choose from: the glorious Cygnar, the fanatical Protectorate of Menoth, the horrors of the Cryx, and the brute Khador.

The gameplay is typically like Warhammer 40,000 as it is also played on a terrained diorama-like table using an army of miniatures, assembled and painted by the player themselves.

Currently, I'm more inclined to play the Protectorate of Menoth.

For a sample of Warmachine's miniature ranges, click the link below:

Cygnar Starter Battle Group

Gastos! Gastos!

Eh kesa naman mag-drugs! Ehehe.

Extra Esses

Mes ands thes JLs barkadas tooks theses picss thiss afternoons ins thes verandas ofs ours offices. Yous bes thes judges...

Lourd de Veyra

Someone who stood up to the fact that it doesn't take a luxurious energy drink to produce a genius...

"Ang sarap talagang mag-kape, pare ko! Habang sinusulat ko ‘to, uminom na ako ng sampung tasang kape. Hindi ko alam. Hindi sa Starbucks dahil wala akong pera. Dito lang sa bahay. Kapeng barako lang ang kaya ng bulsa ko. Sampung baso. Ang sarap talaga. Nalulunod na ang ulo ko. Ngayon, malawak na ang pananaw ko sa buhay. Ngayon, hindi nako natatakot mamatay. Ang sarap mag-kape. "
- excerpt from "Kape" by Radioactive Sago Project (de Veyra/de Veyra)

"Oh men, isabay mo. Gin Pomelo! Gin Pomelo! Gin Pomelo, Gin Pomelo! Gin Pomelo... Gin Pomelo!"
- excerpt from "Gin Pomelo" by Radioactive Sago Project (de Veyra/de Veyra)



Radioactive Sago Project... ang swabeng sahog sa halo-halo. Idol, humayo kayo't magpakarami!

First Day Funk

Astig naman ang first day... gusto ko kumanta ng "Getting to know you.. getting know all about you..." ala "King and I".

Umikot ako kada room tapos kada tao in-explain ko bakit Obi ang nickname ko kahit Randell ang real name ko. Bale mamya pag-uwi ko ire-record ko sa CD yung explanation para pag may nagtanong ulit bukas dun sa mga naka-miss out ng explanations ko kanina e ipe-play ko na lang yung recording. Hehehe.

Oks naman sa Sandstone. I need to catch up with a lot of things pa. Syempre first day pa lang e...

It'll be their anniversary this October and a groupmate of mine for the team presentations asked if I knew how to play any instrument. Siguro magbabanda sila for the presentation... well, hopefully. Sabi ko pwede ako sa guitars or bass.

Tapos nagtanong din kanina sino marunong maglaro ng basketball. Sakto na naman! Sabi ko lalaro ako. Kaso malaki na height ko for them kaya malamang Forward ang gawing position ko... mas sanay sana ako kung Guard.

Ano pa ba?

Yun lang, actually.

Actually, yun lang.

Wala lang. Pampahaba lang.

Tenkyu to: Chichi, Dorxie, Misu, Mamang Jill, Amgine, and Acey sa pag-dalaw sa walang sakit.. =) Tambay tambay din ako sa tambayan nyo pag-steady na ko sa new work ko. Sibat na kow!

Goodbye Vampire

Finally, it was my last night here at work. It's complicated how I ended up working as an analyst for Microbase Incorporated, Procter & Gamble Asia Limited, and Hewlett-Packard Philippines in the same occasion, but the almost four years of stay - ...and fun! - is definitely worth it.

I was hired to work here November of 2001, a couple of months after graduating from college. Hindi pa ko inabot ng exactly four years, one month na lang! =)

Not that it matters to me, my new workplace in Sandstone Technology will be located at Antel 2000 Bldg anyway - just a couple of blocks away from here (Robinsons Summit)! Sa Lunes nga (my first day in Sandstone) balak pa namin mag lunch out ng morning shift Justice Leaguers... may nalaman sila na masarap ang sisig dito lang malapit sa area. Asteg. Kung tutuusin nga mas mapapalapit na ko sa tropa dahil sa "move" na 'to.

Earlier this evening, we were watching this short film that Dan the Flash edited as "tribute" to my leaving the company. It was a patched up collection of my goofy pics and video clips of my "misadventures" during our trips. Laugh trip mga repaks, salamat! I-burn natin ng madami tas ibenta natin sa Quiapo... tatlo sampo!

Alanya, ang highlight e yung video clip nung hindi ako makababa dun sa puno na inakyat namin sa Paoay.

Riot, men.

This afternoon, I already surrendered my company ID and called the HR on my new work to confirm some stuffs. I have all the requirements for pre-employment on ready and I'm emotionally and socially preapred for my first day funk. =) Physical preparation na lang. That's most likely why iL drop by Robinsons Ermita tomorrow after visiting my younger bro on his scout camping on his school. Bili lang ako ng new set of semi-formal terno. There's no strict guidelines in uniform in Sandstone but I at least wanted to look good on my first duty.

Another thing, malamang pag lipat ko my "blog-time" and especially my infamous Friendster survey trippings will be lessened. I need to focus on learning the processes and procedures of my new job muna. Sabagay, I'm planning to upgrade the PC at home para makapag-online pa din ako pag gabi.

Here are the PC specs of what I'm planning to setup (salamat Ka Mher para dine!):

Motherboard: MSI (4.5K)*
Processor: Pentium IV 2.4Gigs (7.5K)*
Memory: 512 MB DDR (2.6K)* <--- will try to push this to 1Gig
Harddisk: Seagate 80Gigs (3.4K)* <--- i might buy another 40Gigs as primary disk drive
Video Card: Radeon 128 DDR (2.7K)*
Asus DVD/CDRW (1.6K)*
Speakers: Altec Lansing AVS (2.6K)*

i NEED to scratch-build this one before Christmas... *cross fingers*

Yun lang.

Marioastinism

Got this from a hobby colleague. I dunno where he'd got this but I'm sure the author was either under the best "amats" of his life OR raped when he was only nine years old. Nyahaha.

Look for yourself...

PITONG GININTUANG ARAL NI MARIO
si mario ang idol ko.

kumakain ng gulay, pumapatay ng mga masasamang pagong, hindi nalulunod, nakakasakay sa mga dinosaurs, nakakapagbuga ng apoy, matinik sa tsiks, mayaman, maraming buhay, lumilipad, mabilis, bibo, kayang sumira ng hollow blocks gamit ang ulo at higit sa lahat, napapatay niya ang mga kalaban hindi dahil sa lakas ng katawan, ngunit dahil isa siyang astig na nilalang.

para sa akin, nagawa na ni mario ang lahat.

umakyat siya ng mga matatayog na bundok, nilusob niya ang mga haunted house na puno ng impakto, inaabot niya ang ulap, nagsscuba diving, naninira ng mga kaharian. ginawa na niya ang mga pwede pang gawin ng ibang mga characters sa laro.

hindi lang si mario ang nagsilbing inspirasyon at ang training ko sa paglalaro ng video games, pero kahit sa buhay, siya ang naging idolo ko.

1) tinuruan ako ni mario kung paano magmahal.

baket ba parating hinahabol ni mario si koopa? isa lang naman talaga ang dahilan, kinikidnap ni koopa ang kanyang minamahal, si princess toadstool. taenang koopa yan, ano kayang gusto niya don sa babaeng yon? di naman niya nirarape.. skwater, nagpapahabol lang talaga siya
kay mario. pero ayon, si mario, ginagawa ang lahat para lang maligtas ang kanyang minamahal.. kung walang pagmamahal si mario sa katawan niya, taena, hinayaan na niyang mamatay o marape dati pa si princess toadstool. tinuruan ako ni mario na ganon dapat magmahal. kung mayroon kang taong iniibig, gagawin mo ang lahat, lulusubin mo ang kung ano man para sa kanya.

may nakukuha ba si mario sa princess pag naliligtas niya yon? wala. walang pera, walang buhay, walang extra stage. kiss lang. matapos ang lagpas 20 na worlds at mga sampung stages bawat world, kiss lang ang binibigay sa kanya. pero sa tingin niyo ba nagrereklamo si mario? hindi. kasi ganon ang pagmamahal, dapat gawin mo ang lahat ng makakaya mo, at wag kang umasa ng kapalit, wag ka umasa ng bayad. umibig ka ng parang hindi ka pa umiibig buong buhay mo, kung magmamahal ka na rin, mahalin mo na ng lubusan.

si mario ang nagturo sa akin niyan.

2) pag may tiyaga, may nilaga.

si mario ang pinakamatiyagang character na nakita ko. dadaanan niya ang lahat, kukunin niya ang mga pwedeng makuha, kakainin niya ang kahit na anong gulay, sasakyan niya ang kahit na anong dinosaur basta lang makakatulong ito sa kanya. kung ako si mario, matagal ko nang hinayaan si princess toadstool at naghanap nalang ako ng ibang babae. meron naman sigurong ibang babae sa mundo niya. kasi, hasel naman yon kung wala. nagtiyatiyaga si mario para makakuha ng isang daang ginto. isang daang ginto para sa isang buhay. pinagtiyatiyagaan niya ang pagkuha ng 100 lives doon sa isang stage na kailangan mo ng dalawang pagong. kung hindi niyo alam yon, kunin niyo nalang yung salita ko: MATAGAL YON. at hindi lang basta basta nagagawa. ilang ulet kong ginawa yon para lang makuha ng tama. pero si mario, kahit ilang ulet, pagtiyatiyagaan niya, at sa pagtiyatiyaga niyang iyon, nakakuha siya ng maraming buhay.

3) pinakita niya sa akin ang totoong ibig sabihin ng brotherhood.

hindi masyadong halata sa game, kasi parati silang nagsasalit ng pagkakataon maglaro, pero nagpakita si mario ng matinding sense ng brotherhood. napakita niya rin na nirerespeto niya ang kanyang kapatid.

kasi ganito ang storya niyan, si mario, kulay blue talaga dapat ang costume, diba red and blue siya? dapat pure blue lang yon. kaya lang, si luigi kasi, sobrang gusto ang green. nagpumilit si luigi na green dapat ang sa kanya.. hindi nakipagaway si mario, hindi siya nagpumilit, siya ang nagpalit ng kulay. ngayon, baket kailangan niyang magpalit? kasi, alam nila ang ateneo lasalle rivalry, e ayaw ni mario sumalungat, kaya ginawa nalang niyang red, para sa mapua, at least NCAA, hindi UAAP!

ganon niya kamahal ang kanyang kapatid. sinasakripisyo niya ang gusto niyang kulay para lamang sa ikasasaya ni luigi.

astig talaga si mario.

4) siya ang dahilan kung baket ako kumakain ng gulay.

ilang beses na akong pinapakain ng gulay ng nanay ko noong bata pa ako. pero kahit anong gawin niya, ayoko talaga. nung binigyan niya ako ng family computer at super mario, dun lang ako nagsimula kumain ng gulay. si mario kasi ang naginspire sa akin.

pag kumakain si mario ng mushrooms, lumalaki siya. pag kumakain siya ng bulaklak, bumubuga siya ng apoy. tapos ginagamit niya ito para matalo ang mga kaibigan. ang galing kasi napasok pa ni mario na ang mga gulay, importante para matalo natin ang sarili nating mga "monsters" sa buhay. napasok niya rin ang ideya ng healthy diet. inam.

5) dapat na maging tao tayo ng mundo.

lahat ng parte ng mundo, napuntahan na ni mario. bulkan, patag, dagat, bun dok, ulap. parang pinapakita niya sa atin na dapat maging mas malawak ang alam natin sa kapaligiran. hindi dahil nasa patag ka, at komportable ka don, dun ka na parati.. porke taong bundok ka, hindi ka na lalangoy sa dagat.

sinasabi ni mario na dapat alam natin ang lahat ng posibleng lugar at maging ok tayo doon. pareho lang dapat ang pagtalon natin sa bulkan man o sa patag.

matalinhaga ang linya na yan, hindi naman siguro kayo eng-eng para hindi makuha yan diba? haha.

6) ang paggamit ng mga bagay sa paligid ay importante sa sariling paglusong.

ang resourcefulness ng tao. ginagamit ni mario ang mga bagay sa kanyang kapaligiran para sa sarili niyang kabutihan. naiisip niya na pwede palang gamiting ang shell ng pagong para pampatay sa iba pang pagong. nakita niya na pag nahawakan niya ang bituwin, magiging imposible siyang tablan ng mga halimaw.

pinagmasdan niya ang kapaligiran at nakita itong makakatulong sa kanya.

7) ang panghuli, ang paggamit ng utak. nakita niyo naman na si mario, hindi nakikipagsapakan. hindi gumagana ang apoy niya sa mga boss. pero natatalo parin niya ang mga ito.

pano niya nagagawa yon kung wala siyang lakas ng braso at mga armas?

pinapagana niya ang makinarya sa utak niya. ginagamit niya ang lahat ng kanyang natutunan at kaalaman.

dito na pumapasok ang lahat ng konsepto. nadadala siya ng pagmamahal niya sa kanyang princessa. binubuhos niya ang lahat ng kanyang makakaya para sa kanyang mahal. hindi basta bastang namamatay si koopa, kaya talagang kailangan niya itong pagtiyagaan. kumukuha rin
siya ng lakas ng katawan at isipan sa kanyang kapatid. inaalala niya ang pagkapula ng suot niya at naaalala niya ang kanyang pagmamahal kay luigi. ang pagkain niya ng gulay ang naghahanda sa kanya sa pagsubok na ito. binibigyan siya ng lakas ng katawan at tatag ng tuhod. ang pagiging tao ng mundo ay ang naghasa sa kanya p ara makaaksyon at makapagisip siya, kahit sa mga hindi komportableng sitwasyon. at ang paggamit niya ng bloke sa paligid o ang pagbalik ng mga tira sa kalaban ay nakikita niya dahil siya ay magaling magmasid ng kapaligiran.

ang galing talaga ni mario, at hindi dapat ito basta basta lang kinakalimutan o hinahayaan.

lumipas ang mahigit sa labing tatlong gaming na taon sa mga taon ko. at sa dami ng mga laro na nalaro ko na, bumabalik lang lahat ito sa mario.

kaya nakakaasar yung mga bata ngayon e. dahil lang maganda ang graphics at maraming sumasabog, ayos na. kasi yun talaga ang simula ng lahat. hindi pacman, hindi bomberman, mario.

si mario ang idol ko.
bow!

Need New Blood?

Last Saturday, from work, I went straight to the Pit Shop in Sta. Mesa to play two games of Warhammer 40,000. I lose in both games, the second being from the shop owner himself. Pfft.

Sunday, I was asleep half of the day. I just woke up to eat my dinner then I soaked back into painting my miniature figs.

This morning, I've had my pre-employment medical check up in AMCS (Salcedo St., Makati). As usual, I'm sweating profusely during the blood testing procedures. Opo, takot ako sa dugo. Pero kung tatawagin nyo akong duwag, suntukan na lang. Nyahahaha.

This is in preparation for my first reporting day in Sandstone Tech next week, Monday.

I can't believe after staying here in HP for almost four years, today will mark my last week of service. Well, life must move on. At least, I have more moolahs to spend, open new network of friends probably, and a "normal" life of nine to five. Ahm... not exactly nine to five, I'm on a flexi schedule... I just need to complete my eight hours no matter how. No hassles for being late.

First day funk to sa Monday. Excited ako na kabado. What'll be their first impressions and expectations to me? Not that I care... but at least I must show them early on who I am, naturally.

Pag dating ko... spray paint ko agad ng violet yung work area ko tapos punuin ko agad ng tissue collection ko yung dingding tas punuin ko ng sticker PC ko tas patugtog ako ng Rage Against the Machine hits ng walang earphone.

Ayus!

Mga Alamat ni Lolo Boyong

Wala akong maisip na maisulat na kapakipakinabang. Para mairaos lamang ang antok ko, hayaan nyong handugan ko na lamang kayo ng isang mumunting kwento...

ANG ALAMAT NG KULUBOT NG AMPALAYA

Noon unang panahon, lampas pa sa panahon ng Hapon, sa malayong kaharian ng Macarena, may isang gulay na nagngangalang Ampalaya. Ang balat ni Ampalaya ay sadyang anong ganda. Makinis parang gumamit ng ilang libong Silka. Ang kinang nito'y hinahangaan ng kahit sinong gulay. OO, kahit ng Labanos... na noo'y namumutla mula ugat hanggang talbos.

"Ampalaya! Amplaya!" sambit ni Labanos dahil sa kakatwang kadahilana'y lahat ng gulay at hayop sa mga alamat ay nakakapagsalita. "Balat mo'y anong ganda!"

"OO! OO! Alam ko, pake mo!" ang sagot ni Ampalayang palalo.

Balat niya'y sinasamba. Balat niya's kinaiinggitan. Pero ugali ni Ampalaya, ay oh anong sagwa. Lahat ng gulay sa Macarena'y imbiyerna.

Minsan isang araw, isang araw minsan. May naligaw sa kaharian ng Macarena, isang pangit at bilasang Mustasa. Sa hindi sinasadyang pagkakataon, natalisod siya sa nagdaraang Ampalayang naka-pantalon (gusto ko lang mag rhyme).

"Aray! Aray! Tumingin ka sa daan mo, Mamang Kulubot!" ani Ampalaya. Hala, Mustasa lagot!

Uupakan na sana ni Mustasa ang gulay na pahara-hara. Ngunit, datapuwat, subalit ng kanyang lingunin ang salarin... "Aba! Aba! Dalagang kay ganda!"

Tumaas ang kilay ni Ampalaya, kung papaano'y hindi ko maipinta. "Tsupe! Halis! Ang balat mo'y hindi bagay sa makinis!"

"Dapat sa iyo'y nilalagyan ng kahoy sa katawan, at gawing walis!"

Nasaktan si Mustasa sa tinuran ng dalaga. "Bakit, oh bakit? Waring pag-ibig nama'y sulit. Sa iyo lamang iaalay, at hindi titingin kahit kaninong gulay!"

"Ano yang bukang bibig? Aanhin ko ang pag-ibig? Kung ang balat mo'y kulubot, baka kinis ko pa'y mahawa sa tulad mong salot."

Napahiya si Mustasa sa noo'y nanonood na madla. Aba, ang lugar ay nag mukhang live na cinema - inaabangan ang susunod na kabanata.

Si Mustasa'y naiyamot. Ilong niya'y nag-umusok. Balat niyang kulubot waring biglay' sumabog!! Kumalat ang ulap. Ang buong madla'y napagilalas! Sa gitna ng alapaap, may duwendeng lumabas!

"Si Mustasa! Si Mustasa! Diwata pala!" sigaw ni Mani mula sa umpukan ng madla.

"Tanga! Tanga! Duwende, hindi Diwata!" panghahamak ng may akda (extra ako, hehe).

"Churi! Churi! Tao lang. Ahihi, " tawa ni Mani. "Balik na sa kwento para ika'y sa wakas makauwi!"

"Dahil sa iyong ugaling pagkasama, nanakawin ko sa iyo ang pinagyayabang mong ganda!" sumpa ng nagkunwaring Mustasa. Kumumpas siya't nag orasyon at paligid ni Ampalaya'y inambon.

Nang maglaon at tumigil ang ambon, ang lahat ng kagulayan ay namangha! Si Ampalayang diyosa ang turing... aba, aba at kasing kulubot na ni Madam Auring!

"Iyan ay kaparusahan sa ginawa mong pag hamak sa akin," ani ni Duwende sabay naglahong parang hangin.

Wala nang nagawa si Ampalaya kung hindi lumuha. Pinagyayabang na balat, ngayo'y anong kulubot na. Lumuha siya sa loob ng isang libong gabi at isang libong umaga... kaya ang karanasan niya'y naging mapait. Iyan din ang rason kung bakit lasa niya din ay ganun kapait.

Eto ang dahilan kung bakit magpahanggang ngayon, ang balat ni Ampalaya ay kulubot parang alon. Diyan nagtatapos ang aking kwento. Ang aral? Huwag antukin sa trabaho.

BOW.

edited 10/5/2007

Lost Not Found

Nakanampugang yan, I lost my Zire!!!

Taena kasi, kung naging mabuting Pangulo lang sana si Gloria... mababawasan ang mga gutom na sikmura na kailangang pakainin ng mga kaluluwang napipilitang mag-resolba sa kriminalidad.

Wala lang. I just need someone to blame.

=(

C3P0 Rocks

Saw this link to a Warhammer colleague's blog. Astig. You should try it with your name...

Your cyborg name!

...and your nickname too, para mas lakas trip.

Iskolar ng Bayan

After going out of the office last Saturday... groggily with a only mere 2 hour sleep, I headed straight to Mang's Pit Shop near SM Centerpoint to meet Arvin - also a player of Warhammer 40K. Pit Shop is a hobbying store primarily catering to remote control cars, but also selling Warhammer 40K stuffs at more affordable prices so possibly iL be frequenting his shop more on the coming days. Mang is a 40K player himself.

After that, me and Arvin headed to what they call "the Shak" - a modelling haven, as Arvin described it. It's typically a garage space somewhere in QC converted into a workshop which literally fits the description of a modelling haven. With every painting/modelling/sculpting tools at their disposal and an apt area to work at, the Shak is definitely a cooL hangout to tinker with our miniatures.

Anyway, we met the rest of the "Shak Boys" there before heading to UP Diliman. The Shak Boys are the regular tambays of the Shak and mostly are also 40K players.

We went to UP Diliman for the IPMS's regular Saturday Build Sessions. IPMS (International Plastic Modellers Society - tama ba? hehe...) is an internationally reknowned group of modellers and their local arm here in the Philippines supports hobby genre from the regular Tamiya miniatures (airplanes, tanks, ships, and vehicles) to those of Mecha Pinoy's (Gundam Mechs), and recently to our very own Warhammer miniature.

The Build Sessions were basically a time for modelling miniatures and sharing of knowledge about the craft... and of course a bit of bouts of hilarious witticisms. It was held at the UP College of Fine Arts (Koredor), and last Saturday we arrived there with classes still on-going.

The experience was fun, and the fact that I haven't noticed how time passed and that I still haven't had a good sleep that day was a testament of it.

Our work area... That's my toolbox with the Mossimo sticker.

Sarap pa ng tokneneng at fishboLs sa labas.

One of the IPMS-BAC members celebrated his birthday so we've had our share of cake and pizza slices. Salamat pow and haberdey!

Sunday, I should have been off for the Jam Cup Tournament for Warhammer 40K in the Glorietta 2 Atrium but because of my extended sleepless spree the day before, I hardly can bear myself to even sit on my bed! My back was glued to my mattress! Sayang, gusto ko pa naman talaga sumali. It was my first 40K tournament if ever.

Now, iL just have to wait for the Kolat Cup. Incoming this October.

Wala Lang

I was looking back at the trippings we, at the Justice League tropa, had done during the past years we've known each other.

This particular one came to mind first:

Vending Beer

There's this vendo machine here at work which serves coffee variants and hot choco for free. One time, naiwan nung maintenance dude na bukas yung machine after refilling the stocks inside the vendo. We edited some of the labels for the coffee variants and even inserted a new product - San Mig Light! Yung pic sa taas showed another one of our coffee variants - Mochang Caramel.

Hehe.

Don't worry, there's no animal harmed during the production of this frank.

Umulan ng Anghel Sa Lupa

Oks, linawin ko yung nakaraang 4-day vacation ko.

Friday
Leave ako sa work.
Birthday ni Man.

For Super Man from the Justice League tropa!

Pumunta kami ng Corinthian's KTV.
Umuwi ako 4am ng Saturday.

Saturday
Umulan ng anghel at nagpakita sila sa akin.
Woke up at 9am to meet Sab in Rockwell for a favor. Angel number one. =)
Went to the University Belt for a document I need plus Sab's.
Went online and got a reply from Miss Kristine in Friendster that I could add her. So I did. Angel number two. =)
Went back to Rockwell... groggily. Met Sab again then rushed back home to sleep.
After three hours, I prepped up for the Marlboro Red Racing School Send Off Party, held in Le Pavillion by Roxas Boulevard.

Marlboro Red Racing School Send Off Party
Following the beam lights originating somewhere in Roxas Blvd., we were able to arrive on the venue by 8pm. Rivermaya was already on stage for their performance. DD gave us our party passes...

Angel number three =) cute nya talaga no?

Me and my Party Passes. Kid and the limited Marlboro Racing Edition cigar pack.

Dancers at the background and a DJ from Ibiza (far right)


Fast enough? (Obi, DD, Kidster)

Sunday
Chi-cha lang kami sa Hap Chan - Jupiter at matapos mabundat umuwi na kami ng mga 3am.
Natulog ako hanggang 4pm.
Tapos pintura na ulit ng Warhammer.

Monday
American holiday so wala din kaming pasok.
I stayed at home all day painting my miniatures pa din. (Pano ko makakagala e anlakas ng ulan!)
Nag online lang ako sandali to blog.

Today
I visited Pit Shop in Sta. Mesa to look for Mang's Warhammer wares before going here at work.

MRRS

Hello. Got to blog somehow. Di ko mapigil sarili ko. Adik na ko.

I just have to insert this one.

Remember Saturday? The second time I blog on a weekend. Well, that night I went to the Marlboro Red Racing School Send Off Party in Le Pavillion. Of course, my guest invite came from DD who was among the lucky finalists. Salamat, tol!

It was a blast!

iL elaborate on my next entry. Teaser pic na lang muna... (...and literaly it's a teaser!) hehe... manigas sa inggit!

Pakpak na lang kulang... angel na... haaaay. Bagay kami?

Days of Our Lives

Blogging on a weekend! My second time, actually.

Yesterday, I was absent from work. One of the Justice League tropa - Norman - celebrated his birthday at the Corinthians KTV Lounge in Libis. We bought him this Red Ribbons cake designed with the original Justice Leaguers (Superman, Batman, blah blah). Astig. Kung pwede lang hindi na kainin at i-display na lang e. Anyway, napalaban ang tinatago kong boses dun ah. Ehem. Hehe.

HAPPY BIRTHDAY MAN! ...or should I say Super Man!

4am na ko umuwi.

And 9:00am later that day... wait... today pa din pala yun! Yeah, I woke up around that time kanina to meet Brie in Rockwell for this favor. Tapos, I rushed to Recto to work out documents in CEU that I need for my transferring of work to Sandstone and para na din sa favor ni Brie.

Well, it's pretty nostalgic going back to the University and actually walking again along the academic halls of the University Belt! Hehe. Nothing much changed except may LRT2 na! Still much like the old iskul bukol days of my college... and ironically, Im wearing my shirt which has this ISKUL BUKOL print on it. Di ko sinasadya. Siya lang nadampot ko kanina sa aparador ko.

It's an American holiday sa Monday which means wala din kami pasok so see you all by Tuesday night!

Tulog! Kelangan ko ng tulog!

Walkway Drama

For the past two years that I've been working here in the Paseo de Roxas area of Ayala Avenue (no, I'm not a street sweeper), I almost always passed by the long Dela Rosa walkway connecting the Ayala Malls (SM, Glorietta, Landmark, and Greenbelt) to the commercial buildings along Ayala Avenue. Today, iL take a peek on what happened this afternoon as I stroll along the route.

*****

Here's a thread of text messages my mom and I had kanina while I'm walking in the walkway...

Mommy-Smart: obi, kumain ka ba pag gising? dito pa kami bon sa index. dala mo baon mo? nasa ref. asan kna?
Obi-Ako: dala ko baon. Glo nko. magpayong kayo. uulan.
Mommy-Smart: ok. nagpp hair spa kami. punta ka din dito minsan. maganda sila mag asikaso. mag hair spa ka bago MAUBOS buhok mo!
Obi-Ako: may lakad ako sa ATC sa sabado. kasama ko leo.
Mommy-Smart: sa ibang araw na lng. ok dito. magpunas ka ng likod mo bago ka pumasok ng AIRCON!
Obi-Ako: okz.
Mommy-Smart: ok. *smiley*

Mama's Boy na Mama's Boy ang dating ko no.

*****

I always have to suffer moving behind sloth-paced bystanders when passing on the walkway! Oks, casual strolling is forgivable if it's inside the mall... it's a mall anyway! But outright sluggishness on a busy rush-hour walkway when you're not incapacitated is just stupid to say the least!

Kung ang mga bulsa nyo e puno na ng salapi at ang trippings nyo na lang sa buhay e rumampa sa Ayala, e sana makuha nyo namang magbigay daan sa mga mumunting empleyado na nagmamadali pumasok para sa kakarampot na sweldong kailangan nilang pagtrabahuhan na kakaltasan pa ng malaki ng gobyerno para pang aral ng mga anak nila sa abroad!

Ang sikip ng walkway. Both mall-bound and Ayala-bound routes are sure to be congested during rush-hours. Office workers were either rushing to go home for their families or rushing to go to the office to finish whatever pending works they need to do. The only way for anyone to go to their destinations the quickest way is to brisk walk, WHICH majority of the people passing by the walkway around those times is exactly doing. Tapos biglang makaka-abot ka ng isang EPAL na hindi mo alam kung nagpapraktis lumakad sa catwalk o napagkamalang Luneta ang walkway at namasyal!

I mean, would you be that careless enough to strut where everybody's on a bottleneck behind you?

MADAPAKA SANA!

*****

If you happen to pass by the walkway recently, there's a good chance you've seen a couple of guys in red shirts and caps running here and there. They are finalists for the Marlboro Red Racing School activities being held here in Makati. Eventually, they will be thinned down to several participants and actually will race in Subic on the coming months.

Fortunately, one of my Justice League tropa made it as a participant of the said event. He deserves it anyway. I remember this day when we were heading to Libis and he was literally pushing his car to the limits, almost shoving fender to fender with a God-knows-how many wheeler cargo truck that behemoth was.

Congrats DD! Galingan mo repaks. Uwian mo ko ng racing cap tsaka nung bebots na nagpapaputok ng champagne at pumupulupot sa mga nananalo sa Gran Prix. Hehe.

Gastos! Gastos!

There's this latest craze on miniature gaming here in the metro. I mean, it's not as well-known as Warhammer 40,000 but it's definitely promising for modellers and gamers alike.

It's called Warmachine.

Set in the fantastic world of the Iron Kingdoms, ancient rivalries flame into all-out battles of hulking metallic automatons and powerful sorceries. Players take on the role of a mighty Warcaster - champion warlords whose strengths came from their ability to command and coordinate their steam-powered behemoths called Warjacks.

Currently, there are four factions to choose from: the glorious Cygnar, the fanatical Protectorate of Menoth, the horrors of the Cryx, and the brute Khador.

The gameplay is typically like Warhammer 40,000 as it is also played on a terrained diorama-like table using an army of miniatures, assembled and painted by the player themselves.

Currently, I'm more inclined to play the Protectorate of Menoth.

For a sample of Warmachine's miniature ranges, click the link below:

Cygnar Starter Battle Group

Gastos! Gastos!

Eh kesa naman mag-drugs! Ehehe.